Adamın biri yaz günü yolda yürürken şiddetli bir yağmura yakalanmış. Gök delinmiş, boşaldıkça boşalıyor. Yolda da altına sığınacak ne bir ağaç ne bir dam var.
Bu arada arkasından gelen birisi haline acımış ve şemsiyesinin altına davet etmiş. Adam nasıl teşekkür edeceğini bilememiş ve şemsiyenin altına sığınarak sırılsıklam olmaktan kurtulmuş. Biraz sonra yağmur dinmiş ve şemsiyenin altından çıkmış. Yol boyunca şemsiyenin sahibi sürekli olarak;
-" Şemsiyemi paylaşmasaydım halin haraptı, yanıma sokulmasaydın halin haraptı” diye konuşmuş durmuş.
Adam her seferinde teşekkür etmesine rağmen öbürü sürekli başına kakmış durmuş. Adamın sabrı taşmaya başlamış, bir su birikintisinden geçerken birikintinin içine yatmış, yuvarlanmış ve bağırmış.;
- “Ulan, şemsiyenin altına almasaydın bundan daha beter ıslanmazdım ya.”
