ÜÇ TAVUK

İstanbul'a matematik tahsili için giden genç sömestri tatili için köyüne dönmüştü. Annesi, dört gözle beklediği çocuğu için en güzel hazırlıkları yapmıştı. Özellikle de, oğlunun tavuk sevdiğini bildiği için, nar gibi kızarmış iki de tavuk yapmıştı. Çocuk eve girince büyük bir sevinçle karşıladılar ve anne oğlunun uzun yoldan geldiğini ve çok acıkmış olduğunu düşünerek hemen onları mutfağa aldı. Nar gibi kızarmış tavuklar ise masada, en tok adamın bile iştahını kabartacak şekilde ihtişamlı duruyordu. Baba oğluna sordu:

- "Eee! Anlat bakalım oğlum üniversitede neler öğrendiniz?"

- "Baba, pek çok şey gördüğümüz söylenemez. Fakat bize 'mantık' diye bir konu öğrettiler. Harikulade bir şey! Bak baba, bu mantık sayesinde mesela masada üç tane tavuk olduğunu sana ispatlayabilirim."

Baba büyük bir hayret içerisinde:

-"Yaa! Öylemi! Nasıl ispatlayacaksın?"

- "Bak baba, şu 1. tavuk şu ise 2. tavuk değil mi?"

- "Eveet?"

- "İşte 1, 2 daha 3 eder. O halde masada 3 tavuk vardır."

- "Yaa! Öyle mi!"

Baba büyük paralar harcayarak, büyük umutlarla,  ülkenin en büyük üniversitesine gönderdiği oğlunun böyle saçma sapan şeyler öğrenerek dönmesine canı çok sıkılmıştır ve hanımına dönerek kızgın bir sesle:

- "Bak hanım şu 1. tavuğu sadece sen yiyeceksin. 2.sini de ben yiyeceğim. 3.sünü de oğlumuz yesin."

BİNDİRDİ

Cumhuriyetin ilk yıllarında ve yeni yönetimin her köşeye hakim olamadığı bir dönemde, tarım ve hayvancılıkla uğraşan, imam atanamamış bir köyde, ahali tarlada geçen vakit içerisindeki öğlen ve ikindi namazlarını kılmazlarmış. Köylülerin arasından, elifi" ve "be" yi bildiğinden, kendini imam olarak atamış kişi ise bu davranışa sessiz kalırmış. Köye döndüklerinde akşam namazını kılar fakat yatsı vaktini beklemek zor gelir, uyur kalırlarmış. Köylü kendisini imam olarak atamış kişiyi, kasabaya göndermiş:

-"Git, müftüye söyle, üç vakit namaz bize çok geliyor, şunu iki vakte indiriversin de yatsıyı da kılmayalım" demesini istemiş.

Kendisini imam olarak atamış kişi eşeğine binmiş ve tam bir gün süren yolu kat ederek kasabaya Varmış ve zar zor müftünün karşısına çıkmış:

-"Müftü Efendi bir maruzatım var!" demiş ve bütün ayrıntısı ile köylünün dileğini müftüye iletmiş.

Duyduklarına inanamayan müftü:

-" Sümme haşa! Namaz beş vakittir, köylüne söyle 5 vakit kılsınlar ve kılmadıklarını kaza etsinler!" demiş.

Gece kuytu bir saçak altında gündüzü bekleyen kendini imam olarak atamış köylü, sabah ezanı ile köyün yolunu turmuş.

Köyde ise köylüler merak içerisinde kendini imam olarak atamış köylünün yolunu gözlüyormuş.
Kendini imam olarak atamış köylü, ses menziline girince, ona hep birlikte bağırmışlar:

-"İndirdi mi, indirdi mi?"

Kendini imam olarak atamış köylü, hayır anlamında elini sallayarak.

-" Ne indirmesi! Bindirdi, bindirdi!" diye seslenmiş.

ORASINI ALLAH BİLİR

 

Şarap yapmak yasaklanmış; sıkı bir kontrolle, şarap yapan yakalandığında ağır cezalar alıyordu. 
Bağ bozumu vakti geldiğinde, Bektaşi üzümlerin suyunu küplere doldurdu. Durumdan haberdar olan Kadı Bektaşinin küpleri başına geldiğinde, hiddetle sordu:

-"Üzüm suyu küplere ne için dolduruldu?"

Bektaşi, yakalanmışlığının telaşı ile cevap verir:

-"Dolduruyorum ki, orada sirke olsun."

Kadı, biraz yumuşayarak yeniden sordu:

-"Sirke dersin ama, ya şarap olursa!"

Kadını yumuşadığını gören Bektaşi:

-"E! Orasını artık Allah bilir," dedi.

KAYIK KÜÇÜK

 

Bektaşi kiraladığı kayık ile Eminönü’nden Üsküdar’a giderken, deniz dalgalanmaya, kayık sallanmaya başlar. Dalgaların, büyük bir fırtınanın başlangıcı olduğunu sezen Bektaşi’nin telaşlandığını gören kayıkçı.

-"Ne korkuyorsun yolcu? Korkma. Allah büyüktür!" Diye Bektaşi’yi sakinleştirmek ister.

Kayıkçının bu sözüne Bektaşi şu yanıtı verir:

-"Allah büyüktür amma, kayık küçük!"

BİR DE SENİN KULUNA BAK

 

Bektaşi İstanbul'da gezinirken, padişahın sarayı olduğunu zannettiği görkemli bir binanın yakınından geçmekte idi. Binanın önünde şatafatlı bir fayton durmakta idi. Binadan sırmalı elbiseleri olan adam çıkınca, muhafızlar selama durdu. Adam faytona binerken, Bektaşi meraklandı ve muhafızlardan birinin yanına sokularak sordu.

-"Faytona binen padişah mıdır?"

-"Hayır padişahın bir kuludur." Cevabını aldı.

Bektaşi, tepeden tırnağa önce faytondaki adama baktı. Sonrada kendi haline baktıktan sonra, ellerine açarak:

-"Yarabbim bir padişahın kuluna bak! Sonra, bir de senin kuluna bak!" Diye söylendi.

ŞİMDİ YALNIZ KALDIM

Bektaşi dalıp gitmişti. Güzel ve sakin bir havada hayalleriyle baş başaydı. Onun dalgınlığını izleyen biri merakla sordu:

-"Dalmış gitmişsin, kimin kimsen yok mu, yalnızmısın?"

Daldığı alemden ayrılmak zorunda kalan Bektaşi homurdandı:

-"Asıl şimdi yalnız kaldım".

ALDATMAK

Meyhanelerden çıkmayan, içkisini içerek geç vakitte naralar atarak evinin yolunu tutan, bu yolla sağı solu rahatsız eden biri rahmetli oldu. Cenaze namazı kılındıktak sonra imam sordu:

-"Merhumu nasıl bilirsiniz?"

-"İyi insandı, kimseye kötülüğü olmadı, rahmet olsun."

Bu cevapları duyan Bektaşi sabredemedi ve yanındakinin kulağına fısıldadı:

-"Bizi neyse de, Allahı da aldatmaya yelteniyorlar."