CİMRİLİKTE SON NOKTA

Epeyce varlıklı bir köylü kendisine bir çift iskarpin almış. Eskiyeceğinden korkarak pek giymezmiş. Bir gün kasabaya giderken köyden çıkıncaya kadar giymiş. Sonra çıkarıp eline almış. Kasabaya yaklaşınca tekrar giymiş. Akşamüzeri kasaba dönüşünde geç kalmış. Gece ayakkabıları eline alıp hızlı hızlı yürürken hava da kararmış. Alacakaranlıkta ayağına kazık batmış. Epeyce de canı yanmış. 

Kanlar içindeki ayağının acısını düşünmeden:

- "İyi ki ayakkabılar ayağımda değildi demiş.”